Μεταξύ πολλών ουρολογικών παθήσεων, η κυστίτιδα στις γυναίκες είναι η πιο κοινή παθολογία. Η ετυμολογία οφείλεται σε βλάβη στο ανώτερο βλεννογόνο στρώμα των εσωτερικών τοιχωμάτων της ουροδόχου κύστης από τη φλεγμονώδη διαδικασία. Μερικές φορές το υποβλεννογόνιο και το μυϊκό στρώμα εμπλέκεται στη διαδικασία της βλάβης, προκαλώντας αλλαγές στη δομή των ιστών του οργάνου και διαταραχές των λειτουργιών του.
Οι γυναίκες είναι πολύ πιο πιθανό να υποφέρουν από κυστίτιδα (έως και το 80% όλων των ασθενών). Αυτό οφείλεται στην ιδιαιτερότητα της γυναικείας ανατομικής δομής του καναλιού της ουρήθρας. Είναι πιο φαρδύ και κοντύτερο από την ανδρική ουρήθρα, γεγονός που δεν προκαλεί δυσκολίες στους λοιμογόνους παράγοντες.
Η κλινική εικόνα της νόσου μπορεί να εκδηλωθεί με οξεία ή χρόνια πορεία, με διάφορα συμπτώματα και σημεία.
Αιτίες κυστίτιδας
Η ίδια η κυστίτιδα ανήκει στην ταξινόμηση των μολυσματικών ασθενειών. Η γένεσή του σχετίζεται με βακτηριακούς φορείς: κολοβακτηρίδια (στο 70%), σφαιρικούς σταφυλόκοκκους και άλλα βακτήρια. Ο κύριος ρόλος στην εμφάνιση κυστίτιδας στις γυναίκες δίνεται στην εξάπλωση της μόλυνσης από πιθανές βλάβες στο σώμα:
- Στα υποκείμενα όργανα (διάφορες μορφές αιδοιοκολπίτιδας).
- Κατερχόμενη οδός με τη ροή των ούρων από εστίες φλεγμονής στα νεφρά και τα ανώτερα μέρη του ουρητήρα.
- Αιματογενώς προάγοντας το παθογόνο (μέσω της κυκλοφορίας του αίματος).
Συχνά, η οξεία κυστίτιδα στις γυναίκες αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα δομικής υποανάπτυξης του ουροποιητικού συστήματος ή ογκολογικών νεοπλασμάτων, που εμποδίζουν τη φυσιολογική διαδικασία παραγωγής ούρων, συμβάλλουν στην οξεία κατακράτηση του στο ουροποιητικό σύστημα και στην ανάπτυξη λοίμωξης.
Η ανάπτυξη της παθολογίας επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες που συμβάλλουν στη μείωση της συνολικής αντίστασης (αντίστασης) του ανοσοποιητικού συστήματος:
- Οξείες και χρόνιες μολυσματικές ασθένειες στο ιστορικό (που είχαν υποστεί προηγουμένως) - φλεγμονή των εξαρτημάτων, των σαλπίγγων ή των ωοθηκών, οξεία ή πυώδης πυελονεφρίτιδα, φλεγμονή της ουρήθρας.
- Υποθερμία και παρατεταμένη καθιστική εργασία.
- Καταστάσεις και ασθένειες που μειώνουν την ανοσολογική προστασία (εγκυμοσύνη και διαβήτης).
- Χρόνιες εστίες μόλυνσης - πονόλαιμος, ρινίτιδα ή τερηδόνα.
- Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, στρες και αστάθεια του νευρικού συστήματος.
- Τραυματισμοί στην πλάτη;
- Πρώιμες σεξουαλικές σχέσεις;
- Παραμέληση υγιεινής.
- Συντελεστής ηλικίας.
Μορφές κυστίτιδας και χαρακτηριστικά εκδήλωσης
Η κυστίτιδα στις γυναίκες μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορες μορφές, λόγω μορφολογικών αλλαγών στο τοίχωμα της κοιλότητας της ουροδόχου κύστης.
- Η καταρροϊκή παθολογία χαρακτηρίζεται από υπεραιμία και διόγκωση του βλεννογόνου στρώματος της μεμβράνης του οργάνου, που προκαλείται από τη δράση της φλεγμονώδους διαδικασίας.
- Στην αιμορραγική μορφή, εμφανίζονται αιμορραγικές περιοχές βλάβης στον βλεννογόνο. Παρατηρείται αύξηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και βαριά αιματουρία (σκούρα ή κόκκινα ούρα).
- Στη νεκρωτική (ελκώδη) μορφή σημειώνονται βαθιές εσοχές με τη μορφή αυλακώσεων που διεισδύουν στον μυϊκό ιστό της μεμβράνης.
- Η ωοθυλακική μορφή της νόσου χαρακτηρίζεται από φυματίωση του βλεννογόνου στρώματος, που προκαλείται από το σχηματισμό θυλακιωδών φυματίων κάτω από τη βλεννογόνο μεμβράνη, οι οποίοι δεν αλλάζουν την ίδια την επιφάνεια της κοιλότητας.
- Ινώδης εμφάνιση - η επιφάνεια του βλεννώδους στρώματος καλύπτεται με πυώδη ή ινώδη μεμβράνη λευκού ή μοβ χρώματος. Τα τοιχώματα της ουροδόχου κύστης φλεγμονώνονται, η άνω επένδυση της κοιλότητας γίνεται πιο πυκνή και ζαρώνει.
- Η φυσαλιδώδης κυστίτιδα εκδηλώνεται με παρατεταμένη υπερβολική ερυθρότητα και σημαντική συσσώρευση διηθήματος (πρήξιμο) του ανώτερου στρώματος της εσωτερικής επένδυσης της ουροδόχου κύστης.
- Η εκδήλωση του πολύποδα χαρακτηρίζεται από μια μακροχρόνια φλεγμονώδη διαδικασία που προκαλεί την ανάπτυξη πολυπόδων στο βλεννογόνο στρώμα και στην αυχενική περιοχή του οργάνου.
- Στην κυστική παθολογία, κάτω από το στρώμα της βλεννογόνου της ουροδόχου κύστης, σχηματίζονται μεμονωμένα ή ομαδικά κυστικά νεοπλάσματα, γεμάτα με λεμφικό ιστό και περιβάλλονται από τροποποιημένο επιθήλιο.
- Ο τύπος κρούστας της παθολογίας χαρακτηρίζεται από μακρά πορεία. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ο σχηματισμός εναποθέσεων φωσφορικών αλάτων (αποθέσεις) στα τοιχώματα της κοιλότητας της ουροδόχου κύστης, οι οποίες στη συνέχεια συμβάλλουν στον σχηματισμό λίθων. Ο μετασχηματισμός του καρβαμιδίου (ουρίας) σε αλκάλιο συμβαίνει λόγω υπαιτιότητας βακτηριακών μικροοργανισμών ικανών να μεταβολιστούν.
Σημεία και συμπτώματα κυστίτιδας στις γυναίκες
Ζωντανά συμπτώματα κυστίτιδας και έντονα σημάδια της νόσου στις γυναίκες παρατηρούνται σε οξείες περιπτώσεις, που συνοδεύονται από γενική δηλητηρίαση (αίσθηση, αδυναμία, ρίγη, έμετος ή ναυτία, ελαφρά αύξηση της θερμοκρασίας).
Όταν η νόσος, μετά την ύφεση (φαινομενική ανάρρωση), υποτροπιάζει περιοδικά (πάνω από 2 φορές το χρόνο), εισέρχεται στο χρόνιο στάδιο. Τα συμπτώματα της χρόνιας κυστίτιδας στις γυναίκες μπορεί να είναι λιγότερο έντονα.
Οι διεργασίες της φλεγμονής εναλλάσσονται με το στάδιο της ύφεσης και της οξείας κλινικής πορείας. Η κυστίτιδα σε ύφεση δεν εμφανίζει εξωτερικά σημεία και συμπτώματα. Όταν η ασθένεια επιδεινώνεται, εμφανίζονται πολλά χαρακτηριστικά συμπτώματα:
- Αυξημένη επιθυμία για ούρηση (κάθε 20 λεπτά).
- Πόνος, κάψιμο και τσούξιμο κατά μήκος της ουρήθρας κατά τη στιγμή της παραγωγής ούρων.
- Πόνος στην υπερηβική περιοχή (μπορεί να είναι ανεξάρτητο σύμπτωμα ή να συνοδεύει την απελευθέρωση ούρων).
- Δυσάρεστη οσμή και θόλωση των ούρων, σχηματισμός νιφάδων, πυώδους ή θρόμβων αίματος σε αυτό.
- Αίσθημα υπολειμμάτων ούρων στον σάκο ούρων.
- Πόνος στην οσφυϊκή και νεφρική περιοχή.
- Μπορεί να αναπτυχθεί ενούρηση (ακράτεια ούρων).
Χρόνια κυστίτιδα στις γυναίκες έχει διάφορα σημάδια της κλινικής πορείας της νόσου.
- Η λανθάνουσα πορεία είναι σταθερή, με σπάνιες ή συχνές διεργασίες έξαρσης. Τα συμπτώματα «σβήνονται» ή απουσιάζουν εντελώς.
- Ο επίμονος τύπος εκδηλώνεται με συμπτώματα που χαρακτηρίζουν τη χρόνια παθολογία. Σε αυτή την περίπτωση, οι λειτουργίες του ουροποιητικού δεν επηρεάζονται. Εναλλασσόμενη ύφεση και έξαρση, είναι πιθανά σημάδια αιμορραγίας στο εσωτερικό του οργάνου.
- Η διάμεση πορεία χαρακτηρίζεται από σταθερά επώδυνα σημάδια εκδήλωσης με σημαντικά έντονα συμπτώματα. Υπάρχει εξάπλωση φλεγμονής βαθιά στους ιστούς, διαταραχή της λειτουργίας της δεξαμενής (ενούρηση). Αυτός είναι ο πιο σοβαρός τύπος ασθένειας.
Με την έγκαιρη θεραπεία, η ασθένεια μπορεί να αντιμετωπιστεί γρήγορα, διαφορετικά δεν μπορούν να αποφευχθούν επιπλοκές.
Πιθανότητα επιπλοκών
Η έλλειψη θεραπείας ή η εσφαλμένη επιλογή θεραπείας οδηγεί σε υποτροπή και επιπλοκή της νόσου:
- Η μετάβαση των φλεγμονωδών διεργασιών στη μυϊκή δομή του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης - η ανάπτυξη ενός διάμεσου τύπου παθολογίας.
- Αύξουσα εξάπλωση της λοίμωξης, που επηρεάζει τα υπερκείμενα όργανα του ουροποιητικού συστήματος, η οποία συμβάλλει στον σχηματισμό σχετικών παθολογιών του υποβάθρου - βλάβη της νεφρικής πυέλου, πυώδης φλεγμονή των νεφρών κ.λπ.
- Ενδοπεριτοναϊκή ρήξη της κύστης (δεν αποκλείεται) με επακόλουθο σχηματισμό περιτονίτιδας.
Κυστίτιδα - ποιον γιατρό πρέπει να απευθυνθεί μια γυναίκα;
Εάν εμφανιστούν σημάδια της νόσου, πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ουρολόγο για να επιβεβαιώσετε τη διάγνωση. Αυτός ο γιατρός είναι που λύνει ουρολογικά προβλήματα.
Για να αποκλείσετε τις συνέπειες των ΣΜΝ, πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γυναικολόγο. Μπορεί να χρειαστείτε ένα επίχρισμα κολπικής χλωρίδας, το οποίο θα βοηθήσει στον εντοπισμό της νόσου και στον προσδιορισμό του σταδίου ανάπτυξής της.
Διαγνωστικά - αναγνώριση της νόσου
Για τον εντοπισμό της νόσου, χρησιμοποιούνται διάφοροι τύποι διαγνωστικών εξετάσεων, από τη ρητή διάγνωση έως τις συμβατικές μεθόδους εξέτασης, συμπεριλαμβανομένων:
- εξέταση των παραμέτρων αίματος και ούρων.
- αναγνώριση κρυμμένων φλεγμονωδών διεργασιών στο ουροποιητικό σύστημα.
- διάγνωση μολυσματικών ασθενειών χρησιμοποιώντας ανάλυση PCR.
- σπορά δεξαμενών για χλωρίδα - ανίχνευση UPM (βακτήρια).
- ταυτοποίηση των υποκείμενων ασθενειών - υπερηχογράφημα του ουρογεννητικού συστήματος.
- ανάλυση για κολπική δυσβίωση.
- βιοψία?
- ενδοσκοπική εξέταση της εσωτερικής κοιλότητας της ουροδόχου κύστης (κυστεοσκόπηση).
Πώς να αντιμετωπίσετε την κυστίτιδα στις γυναίκες; - φάρμακα και φάρμακα
Το πόσο γρήγορα μπορεί να θεραπευτεί η κυστίτιδα στις γυναίκες εξαρτάται από ένα σωστά σχεδιασμένο πρωτόκολλο θεραπείας. Οι θεραπευτικές τακτικές περιλαμβάνουν διάφορες θεραπευτικές τεχνικές.
Η φαρμακευτική θεραπεία περιλαμβάνει τη συνταγογράφηση κατάλληλων αντιβιοτικών για τη χρόνια κυστίτιδα στις γυναίκες για την καταστολή των συνοδών λοιμώξεων - μια κατηγορία κεφαλοσπορινών και ένας συνδυασμός προστατευμένων πενικιλλινών.
Συνταγογραφούνται άμεσα, χωρίς να περιμένουμε τον εντοπισμό του παθογόνου, με μετέπειτα προσαρμογή των φαρμάκων.
Η κύρια θεραπεία είναι η δισκιοποίηση. Κατά τη θεραπεία της κυστίτιδας στις γυναίκες, συνταγογραφούνται δισκία για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Αυτά περιλαμβάνουν αντιφλεγμονώδεις και ανοσοτροποποιητικούς παράγοντες, αντισπασμωδικά και ουροσηπτικά με βάση νιτροφουράνια και σουλφοναμίδες. Ως πρόσθετη θεραπεία, μπορούν να συνταγογραφηθούν αντισπασμωδικά και φυσικά ουροσηπτικά (βότανα, βότανα κ.λπ.).
Τα συγκεκριμένα φάρμακα συνταγογραφούνται καθαρά μεμονωμένα. Δεδομένου ότι πολλά από αυτά έχουν μια σειρά από αντενδείξεις και περιορισμούς στη χρήση τους. Η θεραπεία θα είναι πλήρης εάν ακολουθείτε ένα ήπιο σχήμα και μια ισορροπημένη διατροφή, αφού η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο.
- είναι απαραίτητο να πίνετε περισσότερο υγρό (στάσιμο νερό, χυμοί).
- περισσότερα τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη C.
- αποκλείστε από τη διατροφή καπνιστά κρέατα, μπαχαρικά, τηγανητά τρόφιμα, πιάτα πλούσια σε κάλιο (πιάτα από τυρί cottage, τυρί και γάλα).
- Το αλκοόλ δεν επιτρέπεται.
Μέτρα για την πρόληψη της κυστίτιδας
Για να αποφύγετε την υποτροπή της νόσου, θα πρέπει να τηρείτε αυστηρά τις συστάσεις του γιατρού σας. Βασικοί κανόνες:
- Αποφύγετε την υποθερμία και το παρατεταμένο κάθισμα.
- καταναλώστε έως και 1,5 λίτρο. υγρά την ημέρα?
- αποφύγετε τη στασιμότητα των ούρων (μην υπομένετε την παρόρμηση).
- κατά τη διάρκεια της οικειότητας, χρησιμοποιήστε μεθόδους προστασίας.
- μην παραμελείτε την προσωπική υγιεινή (ειδικά κατά τη διάρκεια του έμμηνου κύκλου).
Η τήρηση αυτών των απλών κανόνων θα σας προστατεύσει από την εκ νέου θεραπεία της νόσου.